فقر ، جمعيت و توسعه

      امروزه کمتر کسي رابطه بين توسعه اقتصادي و رشد آهسته تر جمعيت را انکار مي کند . ولي نه توسعه يک محصول خودبخودي رشد آهسته جمعيت بوده و نه رشد آهسته جمعيت محصول خودبخودي توسعه مي باشد. بلکه تنظيم خانواده ، مراقبتهاي بهداشت باروري وبرنامه هاي توسعه اي مي توانند در جهت کاهش ميزان رشد جمعيت عمل کرده و کيفيت زندگي را بهبود بخشند .

توسعه پايدار بايد شامل اين بخش ها باشد :

۱- انجام مراقبت هاي بهداشت باروري ، ميزان مرگ و مير مادر و کودک را کاهش مي دهد ، همچنين مادران را به طرف داشتن خانواده کوچکتر ، فواصل بيشتر بارداري ها و فاصله گذاري بين تولدها ، تشويق مي کند .

۲- سرمايه گذاري در آموزش زنان و افزايش دسترسي آنها به آموزش ، کسب اعتبار و حقوق قانوني مناسب ، اقداماتي در جهت بدست آوردن وضعيت مطلوب و رضامندي در زندگي توسط خود آنها ، همچنين داشتن استقلال اقتصادي از مواردي هستند که مي توانند مفهوم بهتري از بدنيا آوردن فرزند در اذهان آنان ايجاد کنند .  

۳- کوچکتر بودن اندازه خانواده سبب آزاد شدن منابعي مي شود که با استفاده از آن مي توانند براي کار ، موفقيت بهداشتي ، آموزش يا ساير فعاليتها سرمايه گذاري کنند . با آموزش بهتر براي تعداد فرزند کمتر ، امکان موفقيت تحصيلي بالاتر براي فرزندان فراهم آمده  ، در ضمن  هزينه کمتري پرداخت مي شود .

۴- در ميان ملل در حال توسعه ، ۸۰۰ ميليون نفر بيکار يا داراي مشاغل نامطمئن هستند (يعني تعداد بيشتري نسبت به نيروي کار جاري در کشورهاي صنعتي ) اين کشورها براي ابقاي اين وضعيت بايد سالانه ۴۰ ميليون شغل جديد ايجاد کنند . آنها همچنين براي تامين سعادت جمعيت ۱۹ -  ۱۳ ساله نياز به تامين بهداشت و آموزش جوانان خود و همچنين برنامه ريزي براي مراقبت از جمعيت مسن درحال رشد خود دارند .